باران باشد ، تو باشی ...

 

مثل قطره بارانی که بر شیشه ی غبار گرفته ی

پنجره ی خانه ی متروکی می بارد

تو بر زندگی من باریدی

آن چنان باریدی که

ناگاه

برهنه به لمس قطره قطره ی حجم ات شتافتم

و آن گاه

چیزی در من رویید

چیزی از من تابید

و فاصله....

رنگین کمانی شد.



باران باشد ، تو باشی

یک خیابان بی انتها باشد

به دنیا میگویم خداحافظ !! 

 

/ 2 نظر / 48 بازدید
سیاوش

سلام وبلاگ جالبی دارید. ممنون میشم به ما هم سری بزنید.

رضا

بمن سر نمی زنی؟